Boğaç Gökmen

Memleket alternatif/progresif rock sahnesine yeni bir soluk katmak için eylemlerini sürdüren “Siyah Tavşan” ile tanışın.

İsimini “Alice Harikalar Diyarı”ndaki beyaz tavşan imgesinin tersine, insanları uyandırmayı amaçlayan bir figür olarak kurguladıkları “Siyah Tavşan” olarak seçen grup, “Diyonizyak” isimli 4 şarkılık yeni EP’leri ile huzurlarınızda.

Üç şarkılık “Örümcekler” isimli EP.lerini Mart 2019’da, altı ay sonra da “Tractatus 7.0” isimli enstrümantal şarkıyı paylaşan ekip, her çalışmasında yeni deneyimlere göz kırparken, farklı kaynaklardan beslenmeye çalışıp ortaya özgün eserler koymayı prensip edinmiş.

Grubun yeni EP.si “Diyonizyak” ise ismini, Friederich Nietzsche’nin kitabı “Tragedyanın Doğuşu”ndan alıyor. Nietzsche’nin müziği tanımlarken, onu öteki sanatlardan ayırıp Diyonizik sanatın temsili olarak diğer sanat dallarından daha güçlü bir yere koyması grubun çıkış noktası olmuş.

Tam da bu doğrultuda, dinlemeye koyulduğunuzda müziği güçlü bir yere koymayı hedef edinmiş bir enerjinin varlığı fark ediliyor.

Rock temelleri üzerine kurulu “Diyonizyak”, deneysel izleri adımlarken sözel içerik bakımından da derinlerine çekmeyi ihmal etmiyor. Zaman zaman da oryantalden elektronik ritimlere uçuşan birçok farklı rengin varlığının yanı sıra dinleyiciye tekinsiz yönlerini de gösteren bir grubun dinlenesi bir deneyim vadeden dört şarkısından oluşuyor.

Grup bu dört şarkıyı, şu sözlerle ifade ediyor:

“Taş Düştü = Adam Öldü”, her olgunun aynı değeri taşıdığını ve yaşamın beyhudeliğini anlatıyor. İkinci şarkı “Hiç Adam”, insan olarak bilince sahip olmanın dayanılmazlığı ve doğaya karışmaya özlem duymayı, sonraki şarkı “Kuzgun” ise Edgar Allan Poe’nun aynı isimli şiirinden ilham alarak bir insanın intihar etmek ve etmemek arasındaki git gelini ve bilinç akışını anlatıyor. Son şarkı “Kahrex” ise Silenos ve Midas’ın karşılaşmasını konu alan eski bir Yunan hikayesinden yola çıkarak yaşamın absürtlüğünü sert bir üslupla anlatıyor.

Öyleyse, gelin bu kez Siyah Tavşanı takip edelim.