Daniel Otero Torres’in işleri, alüminyum ve paslanmaz çelik üzerine elle yapılan çizimler aracılığıyla ideolojinin yeniden inşasında temellenir.

Çizim ve heykel arasında salınan Otero Torres’in origami-vari yapıları başlangıçta anlaşılması güç; büyük boyutlu siyah beyaz fotoğraflar gibi algılanır. Daha yakından incelendiğinde, görsellerin, büyük bir emekle, kağıt gibi hafif görünen ama aslen metal yoğunluğunda düz yüzeyler üzerine grafit kalemle çizildiği fark edilir. Sanatçının bu alışılmadık tekniği bağlamı da malzeme gibi yerinden etmeyi başarır: İmajlar tek bir bireyi değil ama farklı kaynaklardan yararlanarak hazırlanmış görsel ve tarihi bir kolajı temsil eder. Bu kaynaklar eski arşivler ve kitaplardan, güncel gazetelerden buluntu görsellere ya da sanatçının marjinalleştirilmiş veya büyük oranda yok sayılmış, her şeye rağmen yakın tarihte esaslı roller oynamış toplulukları anlamlandırma sürecini yansıtan çevrimiçi kaynaklara kadar uzanır. İstanbul’daki ilk kişisel sergisinde sanatçı 2019 yılında Türkiye’deki residency sürecinde ürettiği yeni eserlerini gösteriyor. Así Fue, sanatçının 1940’lar Türkiye’sinde kırsal kesimleri kalkındırmak amacıyla geliştirilen Köy Enstitüleri üzerine yaptığı araştırmalardan hareketle meydana gelen bir mitolojinin inşası. Dönemin okulu dahi olmayan köylerine öğretmen yetiştirmek ve onların ihtiyaçlarını karşılamak üzere kurulan Köy Enstitüleri’nin ömrü kısa sürmüş olsa da, ülkede açılan ilk okul sayısını artırdıkları ve açık kaldıkları on yılda katlanarak çoğalttıkları bir gerçek. Sergi, sanatçının yeni kağıt işlerini, alüminyum üzerine grafit çizimler gibi heykelsi işleriyle seramiklerini ve fotoğraflarını bir araya getiriyor.

Daniel Otero Torres 

Bir zamanlar öyleydi 

Açılış 20 Kasım, 18.00 – 20.00 

21.11.2019 — 04.01.2020