Geçtiğimiz yılın son çeyreğinde yayımladıkları Dust & Pavements EP’leri ile ilgi çekmeyi başarmıştı İstanbul çıkışlı El Topo. Gitarda Yağız, davulda Birkan ve bas gitarda Durukan’dan oluşan kadro enstrümantal metal türünde sağlam şarkılar yazdıklarını ispat etmişlerdi. Bu ilk çalışmanın dallarının uzandığı mesafeler ve kendi renlerini katmayı iyi becerdikleri tonlamalar göz önüne alındığında topluluğun bundan sonraki işleri hakkında ekilen merak tohumları yeni filizlerini vermeye başladı.

Üç şarkıdan meydana gelen yeni EP Ye’cüc Me’cüc ismiyle dijital müzik platformlarına servis edildi. Dikkat çeken en bariz değişiklik El Topo’nun artık dört kişi olması ve ilk çalışmadaki enstrümantal derinliğe vokal eklemesi yapılması.

Bu görevi üstlenen isim yerli indie rock sahnesi gruplarından Meriva’nın vokali Soner Avcu. Kişisel bakış açımdan görünen o ki yerinde bir seçim yapılmış ve oldukça iyi bir birliktelik sağlanmış. Soner’in mikrofon başındaki başarısı takdire şayan ve aynı zamanda ortaya çıkan ruhun önemli bir yerine hizalanmış.

Albümün metal ana başlığı altında progresif boyutlara taşınan katmanlı şarkı yapıları  vokallin agresif bazı zamanlarda da bir anlatıcıya dönüşen tarzıyla içtenlik ve duygu anlamında da bir üst seviyeye taşınmış. Enstrüman hakimiyeti Dust & Pavements’dan alışkın olduğumuz keskinliğiyle sürat kesmeden devamlılığını sürdürüyor. Her unsurun yerli yerinde hissedilmesini sağlayan önemli bir hadise de kayıt ve kurgu kalitesinde yakalanan başarı.

El Topo, yerli alternatif metal kulvarında ilgiyi ve alkışı hakeden bir iş çıkarmış ortaya. Ayrıca bir öneri olarak, grubun canlı performanslarını yakalayıp izlemek gerekliliğinden bahsetmek isterim. Sahnede yarattıkları enerji de birçok şey anlatacak kapasiteye sahip.