Şimdi sıkı durun ya da bulunduğunuz konumda biraz daha dikkatli olup bir yerlere tutunun çünkü ‘Deftones’ yeni albümü ile yaralı bünyeleri iyileştirmek için dönüyor.

Neden? derseniz, biraz mazisi var belki de ondan.

Bir akşam, her türlü sorun yaşamın bir parçasıydı aslında, bunu bir daha anlıyorduk.

Buluşacaktık, hava kararmak üzereydi, günün en sevilesi saatleri olsa gerek diye geçiriyordum içimden. Yanıma yaklaşırken sanki kafasına bir silah dayalı gibiydi. Tedirginlikten geçmiş, başka bir boyutta gibiydi. Düşüncelerini sabitleyemediği, çevreye attığı kaçamak bakışlardan kendini ele veriyordu.

Tamam, gel abi dedim.

O kadar da borcum var, nasıl çıkarırlar beni işten?

Delirecek gibiydi, yıllarını verdiğini söylüyordu. Başını omzuma dayayıp susturdum. Ne denirdi ki? Nasıl düzlüğe çıkmayı başarırdık, ben de bilmiyordum. Gerçeklere duvara çarpar gibi tosladığımızda iç rahatlatmaya yarayan klişelere girmek hem çok zor hem de saçma gelirdi bana. Oysa o silahı kafasından çektirmem gerekiyordu. Belki de benim gibi mantık yoğun düşünen biri yerine başkası olmalıydı şu an yanında.

Abi dedi hiç bir şey söylemene gerek yok. Bir yerlerde bir şeyler içip sert müzik dinlemek istiyorum.

Tamam dedim, nasıl hissediyorsan. Nereye gidelim? Bak istersen evde de takılabiliriz, seversin hem ev sohbetlerini.

İyi olur, hem istediğimizi dinleriz.

Yarım saat kadar sonra varmıştık, ufaktan bir şeyler alıp salondaki masaya kurulduk.

Sende ‘Deftones’ vardı koysana bir ‘White Pony’ biraz açılayım, sonra konuşuruz.

Sacramento, California’lı alternatif metal neferleri ‘Deftones’,  dört yıl aradan sonra gelen sekizinci albümleri ‘Gore’ ile ortalığı karıştıracağa benziyor.

Doksan beş yılından bu yana birbirinden iyi albümler çıkaran ve tarzın en büyüklerinden biri olma başarısı gösterirken bunu zaten fazlasıyla hakediyorlar.

‘Adrenaline’, ‘Around the Fur’, ‘White Pony’, ‘Deftones’, ‘Saturday Night Wrist’, ‘Diamond Eyes’, ‘Koi No Yokan’ ve şimdi de ‘Gore’.

Albümü dinlemeye başladığımda bu hatıra, o akşamki durumu ve açmazları sabaha kadar konuşurken bize eşlik eden bir sürü ‘Deftones’ parçasıyla geliyor aklıma.

Bir yandan da daha ilk parçadan etkisi anlaşılıyor albümün. Şimdi bütün şarkılara teker teker girmenin manasız olduğunu düşündüğümden baştan sona bırakın albümü aksın gitsin diyorum. Şüpheniz olmasın.

İlla bir yerlerde yakalayıp iyi gelecektir olası yaralara.

Ha! Tecrübeyle de sabittir bu arada.

1. Deftones – (L)MIRL

2. Deftones – Prayers/Triangles